نگاه اجتماعی یا سازمانی :

خودآگاهی بعنی نسبت به رخداد های محیط هشیار بودن و خود را تنظیم کردن . چگونه باشم تا در محیط موفق تر باشم / دانش درونی نسبت به محیط / محیط از من چه می خواهد و من چگونه باید خود را منطبق کنم ؟

نگاه رفتاری:
خودآگاهی یعنی دانش درونی نسبت به خویشتن /
“من كيستم؟” “بنظر ديگران من چطور آدمي‌ هستم؟” “آيا من واقعاً خودم را دوست دارم؟” “تا چه اندازه با سختي‌هاي زندگي كنار مي‌آيم؟” “چه اندازه نظر ديگران برايم مهم است؟”