قسمتی از متن


آنچه كه به طور معمول موجب تحولات تاريخي مي شود وقوع حوادث مهم تاريخ ساز است اما مهمتر از آن توجه به وضعيتي است كه حوادث تاريخي در آن زمان و در آن ظرف زماني رخ مي دهد چرا كه ظرف زماني رخدادها بر نقش آفريني اصل رخداد مي افزايد و بر تاثير گذاري آن فزوني مي بخشد.



شكي نيست كه تولد پيامبر اعظم يكي از مهمترين و تاثير گذار ترين حوادث تاريخ بشريت بوده است بويژه وقتي با حوادث مقارن با ولادت آنحضرت نيز هماهنگ مي گردد.



در اين صورت است كه اهميت آن بر هيچ كسي پوشيده نخواهد بود و همگان به اهميت و تاثير گذاري آن گواهي مي دهند.

پيامبر اكرم حضرت محمّد ـ صلي الله عليه و آله ـ در هفدهم ربيع الاول بنا بر نقل عامه مورخان شيعه و در دوازده ربيع الاول بنا بر نقل عامه مورخان اهل تسنن و در سالي كه اصحاب فيل براي خراب كردن كعبه معظّمه


وارد مكّه شدند به دنيا آمد و در هنگام ولادت آن حضرت معجزات و اتّفاقاتي به وقوع پيوست كه به آنها اشاره مي‌شود:
حضرت محمد بن عبدالله با قدوم خود جهان را نورباران کرد و قدم بر چشم عالمیان نهاد.
در آن هنگام آمنه را حالتی مانند خواب فرا گرفت و پس از لحظاتی به خود آمد و پسر عزیزش را کنار خود دید. آن حضرت همین که قدم بر این دنیا نهاد دو زانو و دو دست خود را بر زمین قرار داد
سپس مشتی خاک در دست گرفت و سر به سوی آسمان بلند کرد آنگاه به سجده رفت و پیشانی بر خاک گذارد و با انگشت سبابه همانند کسی که به درگاه پروردگار استغاثه می کند و به آسمان اشاره می کرد پس از آن لب به توحید گشود و فرمود:

الله اکبر کبیراً ، والحمدالله کثیراً ، و سبحان الله بکرة و اصیلا.

و...